MIGRANTS FORCED TO STAY ON THE BORDER

Employers in Tak have managed to persuade the authorities to slap travel restrictions on all migrants registered to work in five border provinces. Even migrants who are holding Temporary Passports which should allow migrants to travel freely throughout the country are now facing restrictions.

According to the Department of Employments’ Memo of the 5th June, 2012, Guidelines to Check the Documents of Migrants who entered the country illegally Who Travel Outside of the Province, the Federation of Thai Industries (Tak Chapter) reported that there is a shortage of workers because migrants are escaping to other areas of Thailand. What they did not say was that the conditions and pay in the Tak border areas are so bad that migrants leave to find better working conditions elsewhere.

Migrants in Mae Sot have long complained that they have been put last in the queue to receive these documents, with migrants working in other areas of Thailand receiving their documents ahead of those based in Mae Sot. Now that they have received them, they are being treated differently from migrants registered in other areas of Thailand. They are still being restricted from travelling, despite the national regulation that migrants holding Temporary Passports can travel freely. Migrants are now reporting that they are being stopped and turned back at Huay Hin Fon check point even if they are holding a Temporary Passport, a valid visa and a valid work permit. For others, they are being asked to pay money in order to continue on their journey. The new restrictions are not only counter to the national policy but are also providing more opportunities for corruption and brokers.

Officials at the Huay Hin Fon checkpoint have been instructed to only allow migrants with temporary passports to travel if they have all the documents necessary to change employers. Migrants are thus relegated once more to the same status as holding the migrant workers’ card. Migrants have invested time, energy and money to navigate the various procedures and steps to change their status to a legal status holding a passport, visa and work permit. They are surely asking themselves, why they bothered? What do they have to show for their investment? They are still paid much less than the legal minimum wage, they are still working in sub standard conditions, they are still not allowed to travel freely. They are still being called “migrants who entered the country illegally”, they are still being blamed for the borders’ problems instead of being celebrated for the economic development of the border backwaters.

These restrictions on travel of migrants holding temporary passports should be immediately lifted.

The real cause of the problem of the shortage of workers in Mae Sot is the appalling working conditions. The solution is simple, the Department of Employment and the Federation of Thai Industries instead of making recommendations to immigration and exerting authority beyond their mandate, should instead instruct all employers in the five border districts of Tak to clean up their act and follow the law : pay minimum wages, improve working and safety conditions and show a little respect for the workers who have made them so comfortable for so long.

For more information please contact:
Ms Pranom Somwong: +60192371300 and 0831887600
Ms Jackie Pollock: 0860904118
Mr Stephen Campbell :087 3066635

แรงงานข้ามชาติถูกบังคับให้อยู่เฉพาะพื้นที่ชายแดน

นายจ้างในจังหวัดตากสามารถกล่อมเจ้าหน้าที่ให้คุมเข้มและจำกัดการเดินทางของแรงงานข้ามชาติจดทะเบียนที่ทำงานใน 5 อำเภอชายแดน ถึงแม้ว่าแรงงานข้ามชาติที่ถือหนังสือเดินทางชั่วคราว มี VISA ซึ่งควรจะเดินทางได้ทั่วประเทศไทยแต่กลับประสบกับการถูกจำกัดการเดินทางส่งผลให้ไม่สามารถออกนอกพื้นที่แม่สอดได้

จากสำเนาบันทึกข้อความของสำนักงานจัดหางานจังหวัดตาก วันที่ 5 มิถุนายน 2555 เรื่อง “แนวทางปฏิบัติตรวจสอบเอกสารประกอบการเดินทางออกนอกเขตของแรงงานต่างด้าวหลบหนีเข้าเมือง “ซึ่งระบุว่า “สภาอุตสาหกรรมจังหวัดตากได้เสนอถึงปัญหาการขาดแคลนแรงงานเพราะว่ามีการหลบหนีของแรงงานต่างด้าวเพื่อไปทำงานในจังหวัดชั้นในและปริมณฑลเป็นจำนวนมาก “แต่สิ่งที่บันทึกข้อความของสำนักงานจัดหางานและสภาอุตสาหกรรมไม่ได้พูดถึงนั่นคือสภาพการทำงานและค่าจ้างในพื้นที่แม่สอดที่แย่มากจนทำให้แรงงานข้ามชาติต้องดิ้นรนไปหางานที่มีสภาพที่ดีกว่าในพื้นที่ชั้นใน

แรงงานในพื้นที่แม่สอดได้ร้องเรียนเกี่ยวกับการที่พวกตนต้องถูกจัดให้เป็นคิวสุดท้ายที่จะได้รับเอกสารจากการพิสูจน์สัญชาติและบัตรอนุญาตทำงาน ในขณะที่แรงงานที่ทำงานในพื้นที่อื่นๆของประเทศไทยได้รับเอกสารเหล่านั้นก่อนแรงงานที่อยู่ในพื้นที่แม่สอด ซึ่งขณะนี้แรงงานในแม่สอดได้รับเอกสารเหล่านั้นแล้ว แต่กลับถูกปฏิบัติแตกต่างจากแรงงานที่จดทะเบียนในพื้นที่อื่นๆของประเทศไทย พวกเขาและเธอยังคงถูกจำกัดการเดินทางซึ่งขัดกับกฎหมายและระเบียบระดับชาติที่กำหนดให้แรงงานที่ถือหนังสือเดินทางชั่วคราวสามารถเดินทางได้อย่างเสรี ซึ่งในขณะนี้แรงงานยังได้รายงานอีกว่าพวกเขาถูกเรียกให้หยุดและต้องเดินทางกลับไปแม่สอดในขณะที่พยายามจะเดินทางผ่านด่านห้วยหินฝน ทั้งที่แรงงานเหล่านี้ถือหนังสือเดินทางชั่วคราว ซึ่งมีวีซ่าและบัตรอนุญาตทำงานที่ถูกกฎหมาย ส่วนแรงงานคนอื่นๆ บางคนถูกเรียกเก็บเงินเพื่อที่จะให้ปล่อยผ่านด่านไปได้ การจำกัดการเดินทางเช่นนี้มิได้แค่เป็นการขัดต่อนโยบายระดับชาติเท่านั้น แต่หากยังเป็นการเปิดโอกาสให้เกิดการทุจริตและการพึ่งพานายหน้า

เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงาน ณ จุดตรวจด่านห้วยหินฝน ได้รับคำสั่งให้อนุญาตเพียงแต่ผู้ที่ถือหนังสือเดินทางชั่วคราวที่จะเดินทางได้แต่ต้องมีเอกสารที่จำเป็นในการเปลี่ยนนายจ้าง ด้วยเหตุนี้ทำให้แรงงานที่ถือบัตรหนังสือเดินทางชั่วคราวถูกลดสถานะให้เท่ากับแรงงานที่ถือบัตรอนุญาตทำงานที่หลบหนีเข้าเมืองผิดกฎหมายอีกครั้ง แรงงานที่ถือหนังสือเดินทางชั่วคราวได้ลงทุนทั้งแรง เวลา และเงินในการเข้าสู่กระบวนการหลายขั้นหลายตอนเพื่อที่จะเปลี่ยนสถานภาพให้ถูกกฎหมาย ถือหนังสือเดินทางชั่วคราว มีวีซ่าที่ถูกต้องและบัตรอนุญาตทำงานที่ถูกกฎหมาย แน่นอนว่าการเกิดกรณีเช่นนี้แรงงานต้องถามตัวเองว่า ทำไม จะทำการเปลี่ยนสถานะภาพให้เสียเวลาทำไม จะต้องให้แสดงอะไรให้เห็นอีกว่าพวกเขาเห็นความสำคัญของการทำให้สถานะถูกกฎหมาย แรงงานข้ามชาติยังคงได้รับค่าจ้างต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย พวกเขาและเธอยังคงทำงานในสภาวะที่ต่ำกว่ามาตรฐานแรงงาน ยังคงไม่ได้รับอนุญาตให้เดินทางได้โดยเสรี ยังคงถูกเรียกว่า “แรงงานต่างด้าวหลบหนีเข้าเมือง “ทั้งที่ดำเนินการปรับสถานะทางกฎหมายแล้ว ยังคงถูกกล่าวโทษว่าก่อให้เกิดปัญหาชายแดน แทนที่จะได้รับชื่อเสียงว่าเป็นผู้พัฒนาด้านเศรษฐกิจพื้นที่ชายแดนที่เคยไกลปืนเที่ยงอย่างแม่สอด จนกลายเป็นพื้นที่ที่มีการพัฒนาด้านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ

เราขอเรียกร้องให้รัฐยกเลิกการจำกัดเสรีภาพในการเดินทางดังกล่าวของแรงงานที่ถือหนังสือเดินทางโดยชั่วคราวโดยทันที

เราขอย้ำอีกครั้งว่าสาเหตุที่แท้จริงของการขาดแคลนแรงงานในแม่สอด นั้นคือสภาพการทำงานที่ย่ำแย่ซะจนน่าตกใจ แต่การแก้ปัญหานั้นง่ายยิ่งนัก แทนที่สภาอุตสาหกรรมและสำนักงานจัดหางานจะจัดทำข้อเสนอให้เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองและเจ้าหน้าที่เกี่ยวข้องหน่วยงานต่างๆกระทำการที่เกินอำนาจที่ได้รับมอบหมาย ทั้งสภาอุตสาหกรรมและสำนักงานจัดหางานควรที่จะกำกับดูแลให้นายจ้างทุกสถานประกอบการในห้าอำเภอของจังหวัดตากยุติการกระทำการที่ละเมิดกฎหมายแรงงานและปฏิบัติตามกฎหมาย จ่ายค่าจ้างอย่างน้อยขั้นต่ำตามกฎหมาย ปรับปรุงสภาพการทำงานและความปลอดภัยและอย่างน้อยควรที่จะแสดงถึงการเคารพสิทธิของแรงงานผู้ซึ่งต้องทำงานอย่างตรากตรำเพื่อทำให้ผู้ประกอบการเหล่านี้มีสุขสบายมานานหลายปี

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

ปรานม สมวงศ์ โทร 083-1887600
Ms Jackie Pollock โทร 0860904118
Mr Stephen Campbell โทร087 3066635

Joint Statement of Cambodian Civil Society

Civil Society Urges Authorities to Arrest the Shooter Behind Last Month’s Tragedy in Svay Rieng’s Manhattan Special Economic Zone

“Every Khmer citizen shall be equal before the Law”

– Cambodia’s Constution, Article 31

We, the undersigned groups and individual members of civil society, are calling for justice to be served in accordance with the rule of law, with regard to the brutal shootings of three young Cambodian female workers – Buon Chinda, Keo Nei and Nuth Sakhorn – on Feb. 20, 2012, in Svay Rieng’s Bavet district.

Many Cambodian garment workers already live a life of hardship, suffering, poverty and uncertainty. As such, the workers should receive protection and support from the State, not face further victimization through brutal acts of violence.

Cambodian garment and textile exports now total some $4.25 billion per year and account for around 90% of Cambodia’s total exports. The young workers of the Cambodian garment industry, including the three women who were shot, are the foundation upon which one of Cambodia’s only viable export sectors stand. They support the weight of this developing country on their shoulders. They deserve better. They deserve dignity and justice.

In echoing the statement made by Japanese Ambassador, the Honourable, Mr. Masafumi Kuroki, who stated on March 6, 2012, “…I hope… [the government] will find the suspect and bring him to stand trial in accordance with the law,” we urge the Royal Government of Cambodia to ensure that this case becomes an example of rule of law, not another reflection of impunity.

We further echo his statements relevant to the sustainability of the Cambodian garment industry and its investors which provide “safety for investors, both inside and outside the SEZ must be guaranteed, so don’t let this happen again.” (The Cambodia Daily, Wednesday, March 7, 2012)

Recognizing that the Minister of Interior Sar Kheng has identified the suspect of the shooting as being Bavet town governor, Chhouk Bandith, we strongly urge the Royal Government of Cambodia to make the suspect’s arrest an utmost priority. We also urge a proper trial and
judgement in accordance with the law.

We also urge all stakeholders, especially relevant international brands, to continue monitoring this process to ensure that justice is done.

We remind the Royal Government of its obligation to ensure that human rights throughout Cambodia are respected. We also remind the Royal Government of its obligation to ensure that every Khmer citizen shall be equal before the law, regardless of rank, title or association.

The three victims, the young workers in the garment industry and the citizens of this country deserve that much.

1- Coalition of Cambodian Apparel Workers’ Democratic Union (C.CAWDU), Mr. Ath Thorn, President: 012 998 906
2- The Cambodian Independent Teachers’ Association (CITA), Mr. Rong Chhun, president, 012 930 706
3- Cambodian Alliance Trade Unions (CATU), Ms. Yang Sophorn, president, 012 880 039
4- Cambodian Food and Service Workers’ Federation (CFSWF), Mr. Sar Mora, president, 016 525 781
5- Independent Democratic Association of Informal Economic (IDEA), Mr. Vorn Pao, president, 012 534 796
6- Cambodian Independent Civil-servants Association (CICA); Mr. Phoung Sovann, President, 011 592 887
7- Cambodian Workers Center for Development (CWCD); Mr. Yi Seiha, Director, 092 622 204
8- Cambodian Youth Network (CYN); Mr. Tim Malay, President, 017 990 689
9- Coalition of Cambodian Farmer Community (CCFC); Mr. Theng Savoeun, Coordinator, 097 36 73 190
10- The Civic Alliance for Social Accountability in Cambodia (CASA), Mr. San Chey, representative 012 445 642
11- The Cambodian Tourism and Service Workers Federation (CTSWF), Mr. Sok Narith, deputy general secretary, 012 927 283
12- The Building and Wood Workers Trade Union Federation of Cambodia (BWTUC), Mr. Van Thol, Vice President: 012 752 617
13- The American Center for International Labor Solidarity (ACILS); Mr. David John Welsh, Country Director-Cambodia: 077 22 20 20
14- The Cambodian League for the Promotion and Defense of Human Rights(LICADHO), Ms. Naly Pilorge, Director: 012 803 650, and Mr. Am Sam Ath, senior Supervisor, 012 327 770
15- The Khmer Institute for National Development (KIND), Mr. Boeun Chanborn, Head of Program: 012 82 01 21
16- The Community Legal Education Center (CLEC), Mr. Moeun Tola, Head of Labour Program: 012 921 961
17- Strey Khmer Organization (SKO), Ms. Pech Polet, program manager, 012 576 346
18- The Cambodian Center for Human Rights (CCHR), Mr. Ou Virak, President: 012 40 40 51
19- People’s Action for Change (PAC), Ms. Soun Tien, Facilitator: 012 50 28 25
20- The Cambodian Women Movement Organization (CWMO), Ms. Meas Morokot, president 089 387 407
21- The Cambodian Center for Independent Media (CCIM), Mr. Pang Ngoun Teang, director, 012 598 066
22- SILAKA, Mrs. Thida Khus, Executive Director, 012 838 464
23- Workers’ Information Center (WIC), Ms. Hoeurng Phork, coordinator, 012 1828 366
24- Housing Rights Task Force (HRTF), Mr. Sia Phearum, Executive Director, 012 852 325
25- Volunteer for Sustainable Development (VSD), Ms. Hem Vannareth, 012 322 894
26- Women For Prosperity, Mrs. Pok Nanda, Executive Director, 012 420 093
27- Dignity International (DI) Mr. Adrian Pereira, Program Coordinator , email: adrian@dignityinternational.org
28- Youth Resource Development Program, (YRDP), Cheang Sokha, executive Director, 012 360464
29- Social Action for Change (SAC), Ms. Chrek Sophea, Activist, 092 293 257
30- Cambodian Women’s Movement for Social Justice (CWMSJ), Ms. Neang Sovatna, member, 092 663 062 and;
31- Legal Service for Women and Children (LSCW), Mrs. Ly Vichuta, Executive Director, 012 222 173
32- The Cambodian Human Rights Action Committee (CHRAC), Mr. Suon Sareth, Executive Secretary, 092 344 357

Download PDF version here.